De Hydrograaf.

Zakelijke gegevens

Naam van de auteur                      Allard Schröder

Titel                                              De hydrograaf

Uitgever                                        De Bezige Bij

Jaar van uitgave                             Het boek dat ik gelezen heb komt uit 2003       

Aantal bladzijden                           204 bladzijden

Leestijd                                         Ongeveer 2 uur

  
Samenvatting

Een Duitse graaf Franz von Karsch-Kurrwitz vaart mee op een schip, het schip heet ‘’Posen’’, de eindbestemming van dit schip is Chili.
De graaf, Karsch genoemd, vaart met deze boot mee omdat hij hydrograaf is van beroep. Hydrografie is de wetenschap die zich bezighoudt met het beschrijven van de waterbodem. In het  begin van het boek wordt het al snel duidelijk dat deze reis een soort vlucht is voor Karsch, thuis in Duitsland is hij ‘uitgehuwelijkt’ aan ene Agnes Saënz en hij houdt helemaal niet van haar. Ook schaamt hij zich voor zijn beroep, en daar schaamt hij zich dan ook weer voor.
Al snel maakt hij wat vrienden op de boot. Moser, een salpeterhandelaar en Todleben, een leraar van het gymnasium die in Chili les wil gaan geven. Als de boot een dagje in Lissabon ligt komt er een nieuwe passagier aan boord, op de koffer staat een grote ‘M’ maar meer is er niet bekend over passagier. Als de onbekende passagier na een paar dagen dan eindelijk op dek komt, blijkt het een vrouw te zijn. Blond haar en blauwe ogen, iedereen wilt maar al te graag contact met haar. Todleben lijkt het goed te doen bij Asta Maris en als ze in Rio de Janeiro aanmeren gaan Todleben en Maris dan ook samen op pad.

Omdat Karsch inmiddels ook een oogje heeft op Maris vind hij dit natuurlijk niet leuk. Moser neemt hem een dagje mee uit en de dag eindigt bij een prostituee. Later in het boek blijkt dat  hij een geslachtsziekte heeft opgelopen bij die prostituee.
De volgende dag blijkt Todleben in een steegje gevonden te zijn, in elkaar geslagen en al. Maris weet er niets van af. Karsch gaat op bezoek bij Todleben in het ziekenhuis, daar bevind Todleben zich in een kamer met tralies, er zit dus meer achter maar wat, dat is nog niet duidelijk. Wel blijkt later dat er in Duitsland gezegd werd dat Todleben de dood van een student op zijn geweten hebt.
Karsch wordt inmiddels steeds verliefder op Maris. Tijdens een storm, die al een tijdje woedt, is Maris opeens zoek.. Karsch, Moser en een matroos gaan haar zoeken, als ze haar helemaal bezopen in het ruim vinden neemt Karsch haar mee naar haar kamer. Nadat ze daar alles onderkotst neemt hij haar mee naar zijn eigen kamer. Daar kleedt zij zich uit voor Karsch, maar ondanks zijn verliefdheid slaat hij dit aanbod toch af. Later blijkt dat hij dat deed omdat ze erg vieze voeten had en omdat ze geen toekomst hadden.

Als ze dan eindelijk hun bestemming bereiken, Valparaiso, gaat Asta Maris zonder gedag te zeggen weg. Karsch besluit weer naar huis te gaan.

In Duitsland aangekomen laat hij aan niemand weten dat hij weer terug niet, aan zijn moeder niet maar ook niet aan Agnes Saënz. Als hij hen dan toch bezoekt blijkt dat Agnes twee maanden geleden is verloofd met een andere man. Karsch is blij, hij gaat in dienst bij het leger.

Zo eindigt de autobiografie van Franz von Karsch-Kurrwitz. Daarna zijn nog een paar bladzijden gewijd aan een notaris en een dienstmeisje, daaruit blijkt dat Karsch per ongeluk is doodgeschoten door een achttienjarige Amerikaan.

Personages

Omdat in dit boek veel personages voorkomen, en omdat ook de personages een belangrijke rol spelen heb ik gekozen voor ‘personages’.

Het verhaal is geschreven door een personale verteller. Er is een hij- of zij-figuur maar het verhaal, de gebeurtenissen zie je door de ogen van de duitse graaf Franz von Karsch-Kurrwitz.

De round characters van dit verhaal:

Duitse graaf Franz von Karsch-Kurrwitz

De hoofdpersoon is graaf Franz von Karsch-Kurwitz. Hij heeft besloten iets anders te willen doen dan achter zijn bureau zitten en docent zijn aan een instituut als hydrograaf, dus daarom besluit hij de zee op te gaan. Eigenlijk vlucht hij door deze actie weg van zijn leven, zijn ‘problemen’ zal maar zeggen. Voor de reis was hij een uiterst gesloten man met een vrij negatief zelfbeeld. Hij heeft weinig interesses en lijkt ietwat terughoudend en beschaamd. Dromen durft hij niet te koesteren: “ ‘Ik ben niets. Ik zal ook nooit iets zijn. Ik kan ook nooit iets willen zijn. Afgezien daarvan koester ik alle dromen van de wereld.’ Deze leus komt een aantal keren terug in het boek.
 Na de reis is hij veel openlijker dan voorheen, hij praat makkelijk zonder diepgang. Ook heeft hij zijn normen en waarden bijgesteld, hij gedraagt hij zich niet meer adellijk. Maar toch lijkt het na zijn zeereis net of hij niet meer leeft, de reis heeft hem eigenlijk geen goed gedaan in dat opzicht. Dat kwam vooral door de opgelopen syfilis bij een postituee tijdens het aanmeren in Rio de Janeiro. En dat alleen uit woede voor Asta Maris, terwijl zij ook van hem houdt.

Moser

Amilcar Moser, de salpeterhandelaar uit Triëst. Een zelfverzekerde man van middelbare leeftijd. Hij is vrij burgerlijk, heeft een niet aflatend geloof in de vooruitgang en de feitelijkheden. Hij is een uiterst extraverte ongedwongen burgerman

Todleben

Dr. Ernst Todleben, de leraar klassieke talen. Hij is een ietwat mysterieuze man. Hij heeft een vrij donkere filosofie waarin de doodsdrift en een niet stervende Eros centraal staan. Hij wordt uiteindelijk in verband gebracht met de dood van een jonge jongen, die waarschijnlijk te veel geluisterd heeft naar de filosofieën van Todleben, vandaar zijn mysterieuze vlucht uit Duitsland. Halverwege het verhaal wordt Todleben in elkaar geslagen in een steeg gevonden in Rio de Janeiro. Todleben wordt vastgehouden in Rio de Janeiro en daar stopt de personage Todleben eigenlijk.

Asta Maris

Asta Maris, een Hollandse actrice (of pianiste, dat wordt niet heel duidelijk), ze is van lagere afkomst en niet heel jong meer. Maar ze schijnt een knappe vrouw te zijn. Ze heeft blond haar en delfts blauwe ogen. Ze beweegt zich altijd een beetje dansend voort maar ze zit soms dagen achtereen in haar hut.
Later in het boek blijkt dat ze aan drank en aan opium is verslaaft.

De flat characters van dit verhaal:

Agnes Saënz

Karsch is uitgehuwelijkt aan Agnes. Af en toe in het verhaal verteld Karsch wat over haar. Maar meer dan dat Karsch en Agnes niet van elkaar hielden, weinig met elkaar praatte en ze een saai leven hadden eigenlijk samen, kom je niets over Agnes te weten.

De kapitein Paulsen

Kapitein Paulsen is de kapitein van de boot ‘Posen’. Hij komt af en toe voor, is onmisbaar in dit boek omdat bij een boot gewoon een kapitein hoort die af en toe bevelen of zo iets dergelijks geeft, maar echt belangrijk is hij niet.

Mijn Mening

Dit boek was geen moeilijk boek. Ik had van te voren een samenvatting op internet gelezen om te kijken of het een leuk boek kon zijn, want op de rug van het boek stond geen stukje waar instond waar het boek over ging. Wat me opviel is dat het boek  verschilde van de samenvatting. Dus ik vraag me af of er verschillende versies van het boek zijn of dat dit, of dat andere boek dus, gewoon wat is aangepast.

Maar het boek was in ieder geval leuk, niet uitzonderlijk, ik heb boeken gelezen die een stuk leuker waren.
Het is niet zo een boek dat je graag in één keer uitleest omdat het zo spannend is en dat je wilt weten wat er gaat gebeuren. Het boek was erg eentonig vind ik, het hele boek gaat over één bootreis waar wel wat dingen op gebeuren maar niet hele bijzondere of spannende gebeurtenissen. Al met al was het dus niet een heel goed of leuk boek maar ook niet heel saai.